Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια πανέμορφη κοιλάδα που ήταν γεμάτη από μαγικά λουλούδια και μυστικά δάση, ζούσαν πολλά ζωάκια που είχαν κάτι ιδιαίτερο: την ικανότητα να επικοινωνούν με τον άνεμο και τα αστέρια. Κάθε άνοιξη, η κοιλάδα ζωντάνευε με απίστευτα χρώματα και αρώματα, καθώς τα λουλούδια ανοίγονταν σε χορό και τα δέντρα τραγουδούσαν στους ανέμους. Και κάθε χρόνο, το Πάσχα ήταν η πιο μαγική περίοδος, όταν τα ζωάκια είχαν τη δική τους ξεχωριστή παράδοση: να δημιουργούν το πιο φαντασμαγορικό πασχαλινό αυγό, γεμάτο από μυστικά και εκπλήξεις.
ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ γεννήθηκαν στις 21/05/2014
Η ΜΑΓΙΚΗ ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ ΠΤΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΑΚΙΝΘΗΣ
Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν κρυμμένο από τον κόσμο κήπο, υπήρχε ένα μέρος τόσο όμορφο που κανείς δεν μπορούσε να το φανταστεί. Εδώ, τα λουλούδια δεν ήταν απλώς λουλούδια, αλλά μαγικές δημιουργίες που έλαμπαν υπό το φως του φεγγαριού και χόρευαν στον αέρα όπως χρωματιστά αστέρια. Κάθε χρόνο, την Κυριακή του Πάσχα, όταν η άνοιξη φορούσε τα πιο όμορφά της ρούχα, τα λουλούδια άνθιζαν και οι σπόροι τους πετούσαν στον αέρα σαν χρυσές πεταλούδες που ξαφνικά γίνονταν φωτεινά αστέρια, απλώνοντας φως σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΝΕΡΑΪΔΩΝ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΑ
Σε ένα βασίλειο μακρινό, κρυμμένο πίσω από βουνά που έμοιαζαν να ακουμπούν τον ουρανό, ζούσε ο νεαρός πρίγκιπας Άλβιο. Στην επιβλητική αίγλη του παλατιού του, με τα χρυσά του σεντόνια και τις σμιλεμένες κολόνες, έμοιαζε να έχει τα πάντα: πλούτο, δόξα και αγάπη από το λαό του. Παρόλα αυτά, μια σκοτεινιά βασίλευε στην καρδιά του. Κάθε νύχτα, καθώς το φεγγάρι φώτιζε το παλάτι του με την ασημένια του λάμψη, ο Άλβιο στεκόταν στο παράθυρο και κοίταζε τον ουρανό με θλίψη. «Τι είναι αυτό που λείπει;» αναρωτιόταν. «Γιατί, αν έχω τα πάντα, η καρδιά μου είναι άδεια;»
ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΣΥΛΜΙΡΑΣ
Στην καρδιά ενός αρχαίου δάσους γεμάτο μυστήρια, όπου τα δέντρα συζητούσαν με τον άνεμο και τα φύλλα τους έλαμπαν σαν ασημένια αστέρια στον νυχτερινό ουρανό, ζούσε η μικρή και χαριτωμένη μάγισσα Συλμίρα. Το δάσος, χτισμένο πάνω σε θρύλους και αχνά μυστικά, ήταν γεμάτο λουλούδια που άνθιζαν με φως μαγικό και ρυάκια που τραγουδούσαν αέναα τις νότες της αιωνιότητας. Εδώ, τα ζώα, τα πουλιά και τα έντομα ζούσαν σε αρμονία, σαν να είχαν γίνει όλοι ένα. Αυτό το μαγικό βασίλειο ήταν το σπίτι της Συλμίρας.
ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΔΕΝΤΡΟ ΚΑΙ Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Σε μια χώρα μακρινή, πέρα από τα πέρατα του κόσμου, εκεί που τα αστέρια παίζουν κρυφτό με τα σύννεφα και το φως του ήλιου σπάει σε χιλιάδες χρωματιστές αντανακλάσεις, υπήρχε ένα δάσος μαγικό, γεμάτο από τα πιο όμορφα πλάσματα. Κάπου εκεί, στην καρδιά του δάσους, φύτρωσε το μικρό δέντρο. Ένα δέντρο που δεν είχε τίποτα το συνηθισμένο· η καρδιά του ήταν γεμάτη με το πιο γλυκό μέλι, την πιο ζεστή αγάπη, και η ψυχή του χτυπούσε με ρυθμό που έμοιαζε σαν μουσική της φύσης.
Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΜΗΛΟ ΤΗΣ ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑΣ
Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν κόσμο γεμάτο μυστικά και θαύματα, υπήρχε ένα πανέμορφο δάσος, όπου το φως του ήλιου έσπαγε μέσα από τα φυλλώματα και σχημάτιζε πολύχρωμα μωσαϊκά στο έδαφος. Στην καρδιά αυτού του δάσους ζούσε μια μάγισσα, με μακριά μαλλιά που έμοιαζαν με αστέρια και μάτια λαμπερά σαν δύο φεγγάρια. Στον κήπο της, τα δέντρα μιλούσαν με τον άνεμο, τα λουλούδια τραγουδούσαν με τον ήλιο, και τα φυτά που φρόντιζε είχαν τη δύναμη να θεραπεύουν πληγές και να δίνουν χαρά.
Ο ΚΑΣΤΟΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΥΣΑΦΕΝΙΕΣ ΦΥΣΑΛΙΔΕΣ ΟΝΕΙΡΩΝ
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μαγευτικό δάσος, γεμάτο με χρυσά φύλλα, κρυστάλλινες πηγές και μυστικές γωνιές που έλαμπαν τη νύχτα, ζούσε ένας κάστορας με το όνομα Καλυδόνιος. Το δάσος, γεμάτο από μαγικά πλάσματα και αρχαία μυστικά, ήταν γεωμετρικά σμιλεμένο από τη φύση, με δέντρα που φώτιζαν τον ουρανό σαν ασημένιες πυραμίδες και ποτάμια που κουβαλούσαν τα τραγούδια του κόσμου.
Η ΜΑΓΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μαγευτικό δάσος γεμάτο από πυκνές συκιές, λεύκες και παλιές βελανιδιές, ζούσαν πολλά μικρά ζωάκια, γεμάτα προσμονή για την άνοιξη. Κάθε χρόνο, με την πρώτη ακτίνα του ήλιου που διέσχιζε τη γαλάζια οροφή του ουρανού, το δάσος ξυπνούσε από τον χειμώνα. Οι μυρωδιές των λουλουδιών ανέβαιναν στον αέρα σαν μικρές αχνιστές σκιές, και το τραγούδι των πουλιών γέμιζε τον αέρα, παίρνοντας τη θέση του ψυχρού αέρα του χειμώνα.
Η ΛΙΛΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ
Ο ΚΗΠΟΣ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια γη γεμάτη μυστήριο και μαγεία, δυο αδέλφια, ο Αμίρ και η Νάντια, ζούσαν στα πόδια των μεγάλων πυραμίδων της Γκίζας, εκεί όπου οι αμμοθύελλες χορεύουν με τον αέρα και οι σκιές των αρχαίων θεών παραμονεύουν. Από μικρά, είχαν ακούσει χιλιάδες παραμύθια και θρύλους για τους αρχαίους ναούς, τις φτερωτές Σφίγγες και τα μυστικά των θεών της Αιγύπτου, και πάντα ονειρεύονταν να τα ανακαλύψουν από κοντά.
Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΗΛΙΟΥ
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΠΑΚΙΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό, ξεχασμένο χωριό που κρυβόταν ανάμεσα σε αμέτρητα δάση και φωτεινά λιβάδια, ζούσε ένα μικρό κορίτσι με το όνομα Μαργαρίτα. Το πρόσωπό της ήταν πάντα γεμάτο χαμόγελα και τα μάτια της είχαν την αθωότητα της αυγής. Κάθε βράδυ, καθώς ο ουρανός βυθιζόταν στο σκοτάδι, η Μαργαρίτα καθόταν κάτω από την πανσέληνο, και κοίταζε το αγαπημένο της αστέρι, που πάντα φώτιζε το σκοτάδι με μια μοναδική λάμψη. Ήταν το πιο λαμπερό αστέρι, το «αστέρι της καρδιάς» όπως το αποκαλούσε.
Η ΝΕΡΑΪΔΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα αγόρι, ο Φίλιππος, που αγαπούσε τη φύση περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο. Κάθε μέρα, πήγαινε στην όχθη της λίμνης κοντά στο σπίτι του, για να ακούσει το κελάηδημα των πουλιών, να παρατηρήσει τα χρώματα των λουλουδιών και να αφήσει τον αέρα να αναστενάξει γύρω του. Αλλά πιο πολύ από όλα, αγαπούσε τις στιγμές που έπαιρνε τη βάρκα του και ταξίδευε ανάμεσα στις λιμνούλες και τα ρυάκια γεμάτα με λουλούδια.
Η ΛΟΥΝΑ ΚΑΙ Η ΝΕΡΑΪΔΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ
Σε έναν μαγικό κήπο, γεμάτο από μυστικά και αρώματα λουλουδιών που ποτέ δεν μαραίνονταν, ζούσε η Λούνα, μια όμορφη μικρή γατούλα με λευκό τρίχωμα που άστραφτε σαν χιόνι κάτω από το φως της πανσέληνου. Η καρδιά της, όμως, ήταν γεμάτη φόβο. Φοβόταν τη νύχτα, το σκοτάδι, τους θορύβους του ανέμου και ακόμη και την ησυχία του ήλιου. Όταν τα άλλα ζώα έπαιζαν, εκείνη καθόταν μόνη της σε μια γωνιά, κοιτώντας τις σκιές που λικνίζονταν στον άνεμο. Ένιωθε σαν να υπήρχε πάντα κάτι που την παρακολουθούσε, κάτι που την έκανε να ανατριχιάζει. "Γιατί εγώ;" σκεφτόταν. "Γιατί δεν μπορώ να είμαι σαν τα άλλα ζώα, γεμάτη θάρρος και χαρά;"
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΑΛΚΥΟΝΗΣ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ
Η ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό χωριό που βρισκόταν ψηλά ανάμεσα σε βουνά, ζούσε ένα κορίτσι που το έλεγαν Ελπίδα. Το όνομά της ήταν γεμάτο από το φως που έβγαινε από την καρδιά της, μια αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας που την ακολουθούσε παντού. Κάθε βράδυ, όταν το φεγγάρι ανέβαινε ψηλά στον ουρανό και οι αστέρες έλαμπαν γύρω τους σαν μικρές φωτεινές ψυχές, η Ελπίδα καθόταν στην άκρη του βουνού και το κοίταζε.
ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΣΤΕΡΑΚΙ ΚΑΙ Η ΜΑΓΙΚΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
ΤΑ ΞΩΤΙΚΑ ΤΗΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ
ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΣΤΕΡΙ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Μια φορά κι έναν καιρό, ψηλά στον ουρανό, υπήρχε ένα μικρό αστέρι που έλαμπε με το πιο απαλό φως. Δεν ήταν το πιο φωτεινό από όλα τα αστέρια, αλλά ήταν το πιο ήρεμο και το πιο χαρούμενο. Το όνομά του ήταν Φωτεινός. Ζούσε σε μια γωνιά του ουρανού, πολύ μακριά από τη Γη, και η δουλειά του ήταν να λαμπρύνει τη νύχτα.
Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΗΣ ΠΛΑΓΙΑΣ
Σε ένα μικρό, απομακρυσμένο χωριό στις Άλπεις, ζούσε ένα παιδί, ο Λούκας. Ο Λούκας ήταν μόλις 10 χρονών, αλλά είχε ήδη μάθει να ζει με τη φύση γύρω του. Το χωριό του ήταν γεμάτο από μικρά ξύλινα σπίτια, καλυμμένα με στέγες από άχυρο και σκαρφαλωμένα στις πλαγιές των βουνών, εκεί που το χιόνι κάλυπτε τα πάντα τον χειμώνα.
Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα πανέμορφο δάσος, οι αχτίδες του ήλιου άρχισαν να λούζουν τη γη με ζεστασιά, σηματοδοτώντας την άφιξη της άνοιξης. Τα δέντρα αναπάντεχα άνθισαν, και τα λουλούδια με τα πολύχρωμα πέταλά τους γέμισαν τις ρώγες, δημιουργώντας ένα ονειρικό τοπίο. Όλα τα ζωάκια του δάσους περίμεναν με ανυπομονησία αυτήν τη μαγική εποχή, που έφερε νέα ζωή και ελπίδα.
ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ
Ο ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ
ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΜΠΑΛΟΝΙ
ΟΙ ΧΡΥΣΕΣ ΣΕΡΠΑΝΤΙΝΕΣ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ

