12 ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΑΒΓΑ ΚΑΙ Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΡΑ

Πάνω στο πιο μυτερό βουνό

του κόσμου, το Μυτόγκα,

κάθεται η Φοφούλα η κοτούλα

με μια ντουζίνα αβγά.

ΕΝΑ ΨΑΡΙ ΠΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΒΥΘΟ

Στα παιδιά που φοβούνται, 

με την ελπίδα μια μέρα να νικήσουν το φόβο τους...

ΕΝΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΜΕ ΠΥΡΕΤΟ, ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ!

Μικρό και 

νεραϊδοφερμένο, 

παραμύθι αγαπημένο, 

θα γυρίσει, θα γυρίσει, 

μία πόρτα θα χτυπήσει.

Ίσως να ‘ναι η δική μας!

Η ΖΑΧΑΡΟΥΠΟΛΗ

Όλη τη νύχτα έπεφτε πολύ νερό. Το πρωί ήταν όλα φρεσκοπλυμένα από τη βροχή. Ο μικρός Νικόλας ανησυχούσε για την πρώτη μέρα στο σχολείο. Είχε ήδη ετοιμάσει την κόκκινη αστραφτερή τσάντα του.  Γάλα, νερό, χαρτομάντηλα, κρουασάν, κασετίνα, βιβλία ήταν όλα μέσα. Σε ετοιμότητα. Ένα πράγμα τον ανησυχούσε, αν θα  γινόταν δεκτός  από τους συμμαθητές του. Οχτώ και πέντε ξεκίνησε για το σχολείο.

Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΟΥ ΚΟΝΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ

Την εποχή μου, εποχή δηλαδή των ιπποτών και των μαγεμένων κάστρων, οι περισσότερες ιστορίες με δράκους γράφονταν με κώδικες. Έτσι, όποιος ήθελε να δει έναν αληθινό δράκο έπρεπε πρώτα να διαβάσει μία δρακο-ιστορία, σπάζοντας τον κώδικα στον οποίο ήταν γραμμένη.

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα τόσο δα μικρό χωριό, υπήρχε ένας λαχανόκηπος μαγικός τον οποίο φρόντιζε ο κυρ Ανέστης ο γλυκός. Ντομάτες, πατάτες, πιπεριές, σκόρδα, κρεμμύδια κι αγγουριές. Όλα στη σειρά βαλμένα, όμορφα και φροντισμένα. Όλα κυλούσαν κανονικά. Ήσυχα και αρμονικά. Ώσπου ξαφνικά ένα βράδυ κάτι ακούστηκε μες το σκοτάδι.

ΤΟ ΣΥΝΑΧΩΜΕΝΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ

«Ο Κοιμίσης κρυολόγησε».

«Εντάξει, θα του περάσει! Πού βλέπετε κάτι ασυνήθιστο;»

«Όμως ο Κοιμίσης δεν είναι άνθρωπος».

«Αλλά τότε;»

«Ηφαίστειο είναι!»

«Άντε καλέ! Κρυολογούν και τα ηφαίστεια;»

ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΟΙ ΛΟΦΟΙ

Μπορεί ένα παιδί  ν’ αλλάξει το μέλλον μιας ομάδας ανθρώπων ή το μέλλον του τόπου του; «Επιτέλους, θα πάμε!» ξεφώνισε χαρούμενος ο Νικόλας. Πώς την περίμενε αυτή τη στιγμή! Η λαχτάρα της προσμονής είχε φωλιάσει στην καρδιά του εδώ και πολύ καιρό. Και να που τώρα ήταν έτοιμος να συναντήσει τ’ όνειρό του. Θα πήγαινε στους κόκκινους λόφους, εκεί όπου βρίσκονταν τα ορυχεία της ώχρας. Το κατηφορικό έδαφος και τα κοφτερά βράχια ήταν μια πολύ  καλή δικαιολογία για τον πατέρα του, που ποτέ ως τώρα δεν τον είχε πάρει μαζί του…

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ

«Ο Μικρός Πρίγκιπας», με στοιχεία παραμυθιού, μας ταξιδεύει σ’ έναν φανταστικό κόσμο όπου συναντούμε διαφορετικούς τύπους ανθρώπων, σύμβολα και ιδιοφυείς αλληγορίες. Οι στόχοι, οι αξίες, τα συναισθήματα και ο ρόλος του κάθε ανθρώπου στη ζωή βρίσκονται στη σκέψη του συγγραφέα που οδηγεί τις λέξεις και τα σκίτσα του. Ένα αριστούργημα που γεννήθηκε τη δύσκολη εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, επιχειρώντας να δώσει ένα μάθημα ζωής και ανθρωπιάς.

ΡΟΥΛΗΣ Ο ΒΡΩΜΕΡΟΥΛΗΣ

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα μεγάλο βασίλειο. Εκεί ζούσαν ο βασιλιάς Λοπέ και η βασίλισσα Τρουβέ με τα 6 τους παιδιά. Τα πριγκιπόπουλα ήταν ο "Κούλης ο εξυπνότερος", ο Φούλης ο ομορφότερος", ο "Σούλης ο δυνατότερος", ο "Τούλης ο ψηλότερος", ο "Νούλης ο γρηγορότερος" και ο μικρότερος πρίγκιπας και τελευταίος ο "Ρούλης ο ασχημότερος". 

Η ΚΑΛΥΒΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡΜΠΑ ΘΩΜΑ

Η καλύβα του μπαρμπα-Θωμά, (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: Uncle Tom's Cabin or, Life Among the Lowly) είναι βιβλίο της Αμερικανίδας συγγραφέως Χάριετ Μπίτσερ Στόου (Harriet Beecher Stowe). Εκδόθηκε το 1852 και είχε σημαντικό αντίκτυπο στην συμπεριφορά απέναντι στους Αφροαμερικανούς και τη δουλεία στις ΗΠΑ. Ειδικά στην τελευταία περίπτωση το μυθιστόρημα αυτό ενέτεινε τη διαμάχη μεταξύ Αμερικανικού Βορρά και Νότου, η οποία οδήγησε στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο.