Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Μια φορά και έναν καιρό, σε μια όμορφη χώρα που την έλεγαν Ελλάδα, οι άνθρωποι ζούσαν κάτω από την σκιά ενός μεγάλου τυράννου. Χρόνια και χρόνια ζούσαν χωρίς ελευθερία, λαχταρώντας τη μέρα που θα μπορούσαν να ζήσουν ελεύθεροι και να δημιουργούν όνειρα χωρίς φόβο. 

ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ

Σαν τη μανούλα τη γλυκιά

και σαν την Παναγία,

τόσο, Σημαία, σ’ αγαπώ

και σου ’χω εγώ λατρεία.

ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ

Όταν κάνουνε πόλεμο

η γη έχει πονόλαιμο

πονάει η καρδιά της

και κλαίνε τα παιδιά.

ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑ

Πάνω στης Πίνδου τις κορφές σε κάθε κόχη,

βροντόλαλο αντιλάλησε το ΌΧΙ.

ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

Όταν τα παλικάρια μας εκεί ψηλά στα χιόνια

μάχονταν για τη λευτεριά, τα ένδοξα εκείνα χρόνια,

αόρατο το χέρι Σου, Μητέρα του Θεού μας,

δυνάμωνε, κι εμψύχωνε τη σκέψη του λαού μας!

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Στα βουνά της Αλβανίας

της Ελλάδας τα παιδιά

πολεμούνε τον εχθρό μας

όλα τους με μια καρδιά.

Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ

Παρέλαση αρχίζει

στρατιώτες προχωρούν

αεροπόροι, ναύτες

ωραία περπατούν.

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΧΙ

Εστολίσαμε την τάξη

με της δάφνης τα κλωνάρια

να γιορτάσουμε και φέτος

τα γενναία παλικάρια.

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Ευλογημένη τρεις φορές

του Οκτώβρη αυτή η μέρα,

που διώξανε τους Ιταλούς

απ’ την Ελλάδα πέρα.

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Μια μέρα φθινοπωρινή

κρύα χωρίς λιακάδα

οι Ιταλοί θελήσανε

να πάρουν την Ελλάδα.

ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ

Είμαι εγώ μια Ελληνοπούλα

που σαν μια Σουλιωτοπούλα,

αγαπώ με την καρδιά μου

την Πατρίδα τη γλυκιά μου.

Η ΣΗΜΑΙΑ

Αυτό είναι το ιερό πανί, το γαλανό και τ’ άσπρο

κομμάτι απ’ ανοιξιάτικο και ξάστερο ουρανό

που’ ναι λευκό σαν τον αφρό, του κύματος που ανθίζει

σε περιγιάλι ολόμορφο, σε πέλαο μακρινό.

ΜΗ ΜΕ ΒΛΕΠΕΤΕ ΜΙΚΡΟ

Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Πολεμούν στην Αλβανία

όλοι για τη Λευτεριά,

η Ελλάδα η αιωνία

δε θα μείνει στη σκλαβιά.